|
|
| Zoeken in nieuws |
|
|
|
|
door WIM VAN DER BEEK
30 JUNI 2005 - VORDEN - Eenzame bomen en struiken fungeren als blikvangers in toendra - achtige landschappen. Esoterische kleurvelden vullen beeldvlakken die ogenschijnlijk louter lucht bevatten. Klonteringen van verf suggereren moerassen met stekelige begroeiing. Waterpartijen baden in verzengend zonlicht. Dreigende donderwolken hangen zwaar en dramatisch boven polderland.
Marij Aarntzen schildert lucht, water en landschap.
Hollandser kan het niet. Toch is haar beeldtaal bij vlagen on-Nederlands. Wie
dat wil, kan er niet alleen de geest van William Turner in terugvinden maar ook
de zwoegende schildertrant van informele schilders die laag over laag zetten
totdat een bevredigend resultaat is bereikt.
Wie heeft ooit beweerd dat
schilderen een simpel kunstje is? De schilderijen van Marij Aarntzen zien er
robuust en pasteus uit. Ze zijn soms met vaart geschilderd, maar doorwerkte
passages verraden eveneens zweten en zwoegen, schilderen en overschilderen,
uithuilen en opnieuw beginnen, toevoegen en wegnemen, nuanceren, preciseren,
intensiveren en abstraheren. Al die pogingen om tot voltooiing van een
schilderij te komen, hebben niet zozeer te maken met de moeite die de schilderes
heeft om de werkelijkheid zo precies of zo suggestief mogelijk weer te geven,
maar meer met haar ultieme streven naar schilderkunst die even dicht bij haar
innerlijke belevingswereld ligt als bij de natuurlijke oorsprong van de
voorstelling.
Katalysator
De landschappen, luchten en
watergezichten van Oranten reflecteren op afstand een gegeven werkelijkheid. De
natuur fungeert als katalysator. Concrete waarnemingen en gewaarwordingen hebben
het scheppingsproces op gang gebracht en gaande gehouden. Maar daarnaast
vertellen de schilderijen van Aarntzen ook het verhaal van de schilderkunst. Ze
gaan over worstelingen, over afwisselend moeizame en inspirerende dialogen met
verf, over het vangen van het licht in of met kleur, over ruwe textuur en
borstelige structuren, over de effecten van penseelvoering. Zo schildert
Aarntzen niet alleen een landschap, maar ze schildert ook een schilderij.
Zonder expressiedrang is schilderkunst voor haar ondenkbaar. Ze legt
haar ziel en zaligheid in het scheppingsproces. Soms dwaalt ze zó ver af van de
natuurlijke bronnen dat composities ontstaan die nagenoeg abstract lijken.
Alleen de organische vormen herinneren in die gevallen nog aan een natuurlijke
oorsprong. In haar etsen neemt Marij Aarntzen gas terug. Van ploeteren is hier
weinig te merken. Met minimale middelen wordt de landschappelijke essentie op
papier gezet. Een paar lijntjes blijken soms al voldoende om aan te geven dat er
weinig nodig is om tot de kern te komen. Doeltreffend formuleren, daar gaat het
om in haar etsen. Ook de kunst van het weglaten beheerst zij. De IJssel,
Vlieland en andere bronnen leveren adequate etskunst op.
‘Lucht
Water Landschap’, schilderijen en etsen van Marij Aarntzen, t/m 3 juli in
galerie Agnes Raben, Nieuwstad 20, Vorden. Informatie: http://www.galeries.nl/ of
telefoon 0575 - 551 647.
|
| De Stentor | 03-07-2005 | Zoeken in nieuws |
Copyright © 2005 De
Stentor - alle rechten voorbehouden  |
|
|
 | |
| Copyright © 2005 De Stentor - alle rechten voorbehouden |